Eşiz; iyisi ve kötüsüyle dolu dolu paylaşmaya söz verdiğimiz bir erkekle yaşıyoruz hayatı... Ev kadınıyız; evlerimizde temizlik, çamaşır, ütü, yemek ve daha aklınıza ne gelirse hâkimi olmamız gereken bir düzenden sorumluyuz… Çalışanız; günümüzün en az üçte birini ayırdığımız bir işimiz var… Anneyiz; pamuklara sarıp sevdiğimiz gözümüzden dahi sakındığımız bebeklerimizi hayata hazırlamak derdindeyiz... Kadınız; bir yandan hayatta üstlendiğimiz rollerin gereklerini yerine getirmeye, yaşadığımız uykusuzluğa, yorgunluğa ve hatta strese rağmen pes etmeyerek her yeni güne taptaze başlamaya, güzel gözlerle bakıp görebilmeye çalışıyor, diğer yandan bu süreçte kendimizi unutmamaya, vakit yaratabilip özen gösterebilmeye uğraşıyoruz.

Hayatın olmazsa olmazları içerisinde değişiyor, bunun hızlı ya da yavaş, bilinçli ya da bilinçsiz bir sonucu olarak dönüşüyor, başlangıçtan farklı bir noktaya gelerek başkalaşıyoruz. Sonuçta her birimiz, kendi değişim - dönüşüm - başkalaşımlarımızın yani metamorfozlarımızın kahramanları oluyoruz.

Bir taraftan küçük yeşil bir tırtıl gibi kozalarımızdan çıkıp narin, rengârenk kelebeklere, diğer taraftan Prenses Adora’ lar iken önce evliliğin sonra anneliğin gücüyle She-Ra’ lara dönüşebiliyoruz. Annelerin Gücü Adına’ nın hikâyesi de böyle bir dönüşüme -benim kişisel dönüşümüme- bağlanıyor...

Konu bebeklerimiz olduğunda, hele de ilk çocuklarda, genellikle çok yabancısı olduğumuz bir alana girmek durumundayız. Gebelik döneminde yaşadığımız değişikliklerden tutun da doğum yapılacak hastaneye, bebeğimizin gelişiminden, mamasına bezine, kıyafet ve oyuncaklarına, aşı takvimine, hastalıklarına, doktoruna kadar arayıp bulmamız, tanıyıp öğrenmemiz, bir anlamda deneyip görmemiz gereken o kadar çok şey var ki! Bebekler büyüdükçe çeşitlenerek daha doğrusu katlanarak artan bir sürü ihtiyacımız olduğunu fark ediyoruz...